Documentaire fotografie: Mens en omgeving

Opgegroeid in verschillende landen draag ik een diffuus heimwee: geen verlangen naar één plek, maar naar weidse, onherbergzame landschappen. In mijn series onderzoek ik hoe omgeving mens en dier vormt, en hoe kwetsbaar die relatie is. In de natuur en met dieren vind ik een gevoel van thuis. Op reis maak ik portretten waarin ik de invloed van de omgeving zichtbaar probeer te maken.

Fotografie is voor mij een manier om te wortelen en rust te vinden. Nostalgie drijft mij naar plekken waar de tijd lijkt te vertragen en de natuur de overhand heeft.

Anatolie

In 2024 maakte ik samen met mijn neefje en nichtje een reis door Oost-Turkije. Een reis die ik zelf op hun leeftijd al eens had gemaakt.

Met deze reis wilde ik iets aan hen doorgeven: de vrijheid om te reizen zonder vastomlijnd plan, buiten de gebaande paden en naar plekken waar weinig toeristen komen. Een manier van reizen die hun familie en vele generaties voor hen sinds de jaren vijftig hebben gekend.

Niet alleen de bestemming, maar juist het onderweg zijn stond centraal. De laatste 2 foto’s zijn van fotoboek die als rode draad heeft: De liefde voor uitgestrekte landschappen, oude culturen en dieren. We ontdekten hoe die verwondering ons bleef verbinden, over de generaties heen.

Marokko

Ontmoetingen

Under construction